Vinsnobberi og høgdeflatulens

Då har det gått ei god stund sidan sist eg har oppdatert sida, men her kjem ei relativt fyldig oppdatering frå kva vi har gjortsidan sist oppdatering.
Sidan sist har vi hatt eit relativt hektisk skjema. Sidan forrige oppdatering, etter Big Sur, har visett og opplevd utruleg mykje. Etter å ha tilbrakt to netter på campingplassen i Moss Landing i Monterey-bukta, for vi vidare til Mountain View utanfor San Francisco. Denne lille byen er heimstad til bedrifter som til dømes Google, Symantec, og Apple sit hovudkvarter ligg like ved. Henri har ei tidlegare klassevenninne som bur der, og vi parkerte bubilen vår på parkeringsplassen utanfor, der vi overnatta i 3 netter. Vi nytta denne plassen som eit utgangspunkt for nokre turar inn til San Francisco, ein by vi har vore i før, men som absolutt er verdt besøket. På søndag var det Gay Pride-parade, den største av sitt slag i verda, og den samla fleire millionar tilskodarar. Her var det mykje rart, aldri har eg sett så mange nakne menneske spasere rundt i gatene i ein storby som om det skulle vore den mest naturlege tingen i verda, og forsamlinga var når alt kom til alt særs fargerik. Paraden mest, men også fleire av publikummerane. I det heile var det ein ekstremt variert folkemasse som var i San Francisco den dagen.

Etter å ha vore i San Francisco eit par dagar, reiste vi vidare til Napa Valley. Dette området er rekna som det beste vindistriktet i heile USA, og lagar mange særs gode (og dyre) vinar.  Der var det utruleg flott, med vinrankar så langt ein kunne sjå, og hundrevis av veldig flotte vingårdar som smykka dalen. Vi møtte på fantastisk hyggelege menneske på campingplassen vår der, noko som for så vidt også gjeld for alle våre erfaringar hittil på campingplassane vi har vore på.  Folk er openhjertige og gjestmilde, og det er lett å kome i samtale med folk, få hjelp og tips, og råd til kva ruter som svarer seg å ta.

Vi besøkte ein vingard, Beringer, som er ein av dei som har drive lengst i Napa valley. Her fekk vi ei omvisning, og litt undervisning i korleis ein lagar vin, og i historia til denne vingården. Vi fekk også smake eit lite utval av dei betre vinane dei produserar, desse var veldig interessante (og låg på eit norsk prisnivå, som er særs uvanleg i USA).

Etter å ha vore i Napa Valley eit par dagar, reiste vi vidare til Yosemite Nasjonalpark. Her var det eit veldig dramatisk og flott landskap, som gav flotte naturopplevingar. Vegane var då også av ein smal, bratt, og svingete art, som gjorde det meir interessant og utfordrande å køyre enn det generelt ellers er i USA; beint fram og heilt flatt. Vi klatra oppover fjellsida på snirklete vegar i ein ti tonns campingbuss, fram til vi var oppe i nesten 3500 meters høgde då vi køyrde over Tioga Pass, den høgaste fjellovergangen i California. Nedfarten var veldig bratt, og bremsene på bilen vart veldig varme, noko som var litt småskummelt, men etter at dei fekk kjølt seg ned, forsvann lukta frå bremsene, og vi hadde aldri noko redusert bremseeffekt. Men dette berre viser viktigheita av å vere forsiktig i nedoverbakkar, mykje meir so enn i oppoverbakkar.

Etter at vi hadde køyrd gjennom Yosemite, bestemte vi oss for å ta ein fridag, ein dag vi gjer ingenting. No campar vi på 2000 meters høgde, og blant dei artige effektane av dette, er at mjølk og juskartongane våre har esa ut og utvida seg, og vatnet vi har på flasker har gjort det same. Det lågare lufttrykket på denne høgda har også fått nokre mindre behagelege bieffektar, mellom anna sit fjertane lausare her, eit fenomen som kallast for High Altitude Flatus Expulsion, eller Høgdeflatulens på norsk. Dette har igjen ført til eit behov for ein høgare frekvens av ventilering, for å gjere det leveleg å vere i bubilen i det heile.

I denne høgda er lufta fantastisk klar, og nattestid ser vi utruleg mange stjerner, og melkevegen er tydeleg som dagen på himmelen. I går hadde vi ein fantastisk kveld med grilling, vin, musikk, bål og generelt kos. Stemninga er god, og vi set veldig stor pris på denne dagen i ro, ein dag heilt fri for køyring, og utan tidsplanar å overhalde.

I morgon reiser vi vidare, og reiser etter kvart ned i låglandet, noko som forhåpentlegvis får positive effektar på luftkvaliteten i bilen..